Mediation is opgebouwd uit verschillende fasen, van intake, naar exploratie, naar categorisatie, naar onderhandelingen en naar de afronding.
De opbouw van het mediationproces is niet willekeurig, doch berust op de uitkomst van onderzoek naar hoe mensen met conflicten omgaan en hoe geschillen zo effectief mogelijk kunnen worden opgelost.
De rol van de mediator is die van een deskundige in het begeleiden van partijen in hun onderhandelingen. Die rol kan niet door een willekeurige derde vervuld worden. De betrokkenheid van partijen bij de verschillende stappen van het mediationproces is belangrijk. Kern van de zaak is dat tijdens de onderhandelingen partijen samen op zoek gaan naar een oplossing voor hun conflict.
Dat vormt wellicht het belangrijkste kenmerk van mediation: een conflict is niet als een natuurramp waartegen men moet strijden, nee een conflict is ietswat men gemeenschappelijk heeft met de andere partij en het is de kunst om er op een volwassen manier samen uit te komen.
De intake en exploratie zijn erop gericht om partijen in een positie te brengen waarin ze niet vechtend maar zoekend tot een uitkomst komen. De mediator faciliteert partijen daarbij. Belangrijk is dat de mediator daarbij neutraal is, in die zin dat de mediator geen partij kiest en dat de mediator ook niet een bepaalde uitkomst op het oog heeft. (Uit: Handboek Mediation)

Onder "Praktijkvoorbeelden" vindt u een aantal beschrijvingen uit onze dagelijkse praktijk.